Το ά-λογον ~ Αντώνης Δ. Σκιαθάς Ημερολογιακές Σημειώσεις

ως κώδικας ζωής και ως μορφή μνήμης της καθημερινότητας. Στην Ελλάδα, όμως, δεν περιορίζεται στην ιδιωτική σφαίρα. Αποτελεί και στοιχείο του δημόσιου βίου: εμφανίζεται στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι θεσμοί, οργανώνονται οι σχέσεις και διαμορφώνονται οι συλλογικές πρακτικές.

Το ά-λογον,

επομένως, δεν είναι απλώς παρέκκλιση από τον λόγο και την ορθολογική τάξη, είναι ένας τρόπος με τον οποίο η κοινωνική πραγματικότητα παράγεται, αναπαράγεται και νομιμοποιείται.

Αντώνης Δ. Σκιαθάς

Ημερολογιακές Σημειώσεις

“Capriole” by Patricia Powers, 1983

Ελλείψεις ~ Δημήτρης Καρπέτης

Λείπουν οι στιγμές της αλήθειας.

Το προνόμιο της αγάπης χάνεται,

παγώνουν οι σταγόνες της

στα σκοτεινά τοπία.

Μια ψευδαίσθηση ζωής

να φτάνει μέχρι το κόκκαλο.

Φθονούμε την ώρα της περιφρόνησης

τους ψίθυρους της ανθρώπινης ανάγκης.

Τα κλωνάρια του χρόνου συμπλέκονται,

ο άνεμος κινάει το νήμα του.

Κύματα παρασύρουν τις ωχρές αγάπες,

προσφέρουν ένα ναυάγιο ακόμα.

Λείπουν τα όνειρα

για να χορτάσουν τις μέρες μας.

Κωνσταντίνα Σιαχάμη ~ Χώρα Αμοργού, Αύγουστος 2022

 

Όταν πηγαίνω στο νησί, μένω πάντοτε στο ίδιο σπίτι. Που φτάνει στους ουρανούς έχοντας απαρνηθεί τα πάντα. Το παράθυρο είναι ένα πλάσμα διαφορετικό, την νύχτα κάθεται πάνω σε ιερές συκιές και όταν θέλει να με ξυπνήσει, εισχωρώντας στο αριστερό μου πλευρό, με φωνάζει Μάγια. Κολλάω πάνω του, σκοτεινές αντηχήσεις βαδίζουν στο εσωτερικό ενός δέρματος που τώρα είναι δικό μου και έτσι όλοι μαζί συνεχίζουμε και ζούμε. Στην κυριολεξία, περνάω μέσα από ένα κρίκο όταν θέλει να με ξυπνήσει.

Χώρα Αμοργού, Αύγουστος 2022