Η ΜΟΝΑΔΑ Τα βήματά μου δεν μετρώ στον διάδρομο δεν υπάρχει η αίσθηση του χρόνου τα παράθυρα με τα αγκάθια στις σιδεριές τους σκίζουν τα πνευμόνια μου και το μυαλό μου μονάχα σκέφτεται πού να βρίσκεται - άραγε;- το νήμα της προγιαγιάς για να πλέξει κασκόλ μια αγκαλιά - παρηγοριά της διάγνωσης ο αέρας μυρίζει φωτιά βλέπω χρώματα τρέχουν έξω απ' τα δωμάτια των νοσοκομείων μου φιλούν τους ώμους και γεμίζω εξανθήματα τώρα έχω την εξήγησή μου ξέρω γιατί βλέπω θολά κι ο κόσμος κινείται με τρέμουλο σε αποχρώσεις μαύρου και άσπρου δε ξέρω αν εκείνη είν' ένα μωρό που γέννησα εγώ ή αυτό με γέννησε παρά τη θέλησή μου φωλιάζει στο σώμα μου ενίοτε εγώ στην αγκαλιά της κι όταν ανοίγει την κοιλιά της για να μπω δεν είμαστε πια δυο είμαστε σύνολο μία ομάδα μία μονάδα που δεν διάλεξα. ~~~ Η ΡΥΤΙΔΑ We are not victims of our own bodies we are survivors of how you trear us. Andy Jackson, "Listen" Όλες εκείνες οι ζωές που δεν μπόρεσα να ζήσω εγκλωβισμένη σε συμβάσεις με ωρομίσθι...
ΑΝΗΔΟΝΙΑ Η εμμονή με το τέλος δεν με αφήνει να χαρώ, με τρώει και χορταίνει κερνά θυμό την ψυχή μου. Αιώνες κουβαλώ αυτήν τη δυστυχία, τη σταύρωνα κάθε Μ. Πέμπτη ύστερα την έθαβα και ξάπλωνα ήσυχη. Τρεις μέρες μετά εμφανιζόταν μπροστά μου, ζήταγε να βουτήξω στην τρύπα της αμφιβολίας με ρούφαγε η δίνη της κι έτσι ξεχνούσα εκείνες τις λίγες ώρες χαράς. Η εμμονή μου εμφανίζεται λαθραία μου δίνει φιλιά προδοσίας με παραδίδει έρμαιο μου φορά κόκκινη χλαμύδα και με σπρώχνει σ’ ατέρμονο Γολγοθά. Το Βάρος της μοναξιάς, εκδ. Βακχικόν, Αθήνα 2024 Ο θάνατος του Υάκινθου (The Death of Hyacinthos) του Ζαν Μπρόκ. Ο Θάνατος του Υάκινθου είναι πίνακας που φιλοτέχνησε ο Ζαν Μπροκ το 1801. Φιλοξενείται στη συλλογή Poitiers και εκτίθεται συχνά στο Μουσείο Musée Rupert de Chièvres στο Πουατιέ της Γαλλίας.