«Ἡ νύχτα μὲ συμφέρει» ~ Νίκος Καρούζος

Paris during the 1950s. Photo by Georg Stefan Troller.

Πράγματι ἡ νύχτα μὲ συμφέρει.

Πρῶτα-πρῶτα ἐλαττώνει τὶς φιλοδοξίες· ὕστερα

διορθώνει τὶς σκέψεις· ἔπειτα

συμμαζώνει τὴ θλίψη καὶ τὴν κάνει ὑποφερτότερη

τὴ σιωπὴ μὲ σέβας ἀνατέμνει·

ἐξαίρει τὴν ὄσφρηση μὰ προπάντων ἡ νύχτα περιζώνει.

από τη συλλογή «Αντισεισμικός τάφος» (1984).

Νίκος Καρούζος, «Τα ποιήματα Β΄ (1979-1990)», Εκδόσεις Ίκαρος

Ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου ~ Νίκος Καρούζος

 

Νηστεύει ἡ ψυχή μου ἀπὸ πάθη

καὶ τὸ σῶμα μου ὁλόκληρο τὴν ἀκολουθεῖ.

Οἱ ἀπαραίτητες μόνο ἐπιθυμίες -

καὶ τὸ κρανίο μου ὁλημερὶς χῶρος μετανοίας

ὅπου ἡ προσευχὴ παίρνει τὸ σχῆμα θόλου.

 

Κύριε, ἀνῆκα στοὺς ἐχθρούς σου.

Σὺ εἶσαι ὅμως τώρα ποὺ δροσίζεις

τὸ μέτωπό μου ὡς γλυκύτατη αὔρα.

Ἔβαλες μέσα μου πένθος χαρωπὸ

καὶ γύρω μου

ὅλα πιὰ ζοῦν καὶ λάμπουν.

Σηκώνεις τὴν πέτρα - καὶ τὸ φίδι

φεύγει καὶ χάνεται.

Ἀπ᾿ τὴν ἀνατολὴ ὡς τὸ βασίλεμμα τοῦ ἥλιου

θυμᾶμαι πὼς εἶχες κάποτε σάρκα καὶ ὀστὰ γιὰ μένα.

Ἡ νύχτα καθὼς τὴν πρόσταξες ἀπαλὰ μὲ σκεπάζει

κι ὁ ὕπνος - ποὺ ἄλλοτε ἔλεγα πὼς ὁ μανδύας του

μὲ χίλια σκοτάδια εἶναι καμωμένος,

ὁ μικρὸς λυτρωτής, ὅπως ἄλλοτε ἔλεγα -

μὲ παραδίδει ταπεινὰ στὰ χέρια σου...

Μὲ τὴ χάρη σου ζῶ τὴν πρώτη λύτρωσή μου.

Η επιστροφή του Χριστού (1953)

φωτ. Masao Yamamoto