Δέκα λεπτά βυθός - ό,τι απομένει να τρέφεται η μνήμη -κι ο αφρός και μία σκέψη που δεν περιμένει, πίσω της τρέχω, ενώ ο καιρός δείχνει τα δόντια σιωπηλός -θαύμα! Η φράση σκάει στην προβλήτα, μια γυμνή άγνωστη (θεϊκή) σκιά μου ψιθυρίζει ένα γαλάζιο γράμμα μα μέχρι να τη φτάσω, θα 'χει φύγει -παιχνίδια του μυαλού το μεσημέρι- αφήνω γι' άλλη ώρα το κυνήγι, πάλι βυθίζομαι -βάρος κανένα: σε λίγες μέρες θα ζηλεύω εμένα, το "έχω χρόνο, είναι καλοκαίρι". Ρεπορτάζ, Εκδόσεις Συρτάρι, 2024 Γιάννης Τσαρούχης - 12 μήνες Σεπτέμβρης [1972]
σκόρπιες σκέψεις, αναγνώσεις, ιδέες, αφορισμοί, ανησυχίες... Ποίηση