Προοίμιον

Μη με ρωτάτε. Με γδέρνει ο πόνος της σαν ξεροβόρι. ~~~  " Στάρι " Σαν γινωμένο στάρι διανέμομαι μετά το εκκλησίασμα στο ξωκλήσι των αναφιλητών της. Αχ , ένα τσούρμο οι εγκόσμιες ανάσες μου. Και ντύνονται μεμιάς την έφεση ανήμερου καμαρωτού ουρανού σε δυο παλάμες γλυκοσκιρτήματα περιφρονημένης στοργής. ~~~ " Φιλί " Παίρνω το φιλί της και το ρίχνω στην τσέπη του παντελονιού μου. Να ΄χω για χαρτζιλίκι ένα φράγκο ουρανού. ~~~ " Σκαλωσιά " Σκοτίζονται ετερόκλητα υλικά ολάνθιστων κακοκαιριών και σουλατσάρουν στη σκαλωσιά της ζωής μου. Δεν αφήνουν ούτε λεπτό ν' αναπαυθούν στα μπουντέλια και στα μαδέρια της τα απορημένα τραγούδια μου που βήχουν αίμα πηχτό. ~~~ '' Άλλοτε '' Άλλοτε διανυκτέρευαν στο κελί μου στίχοι. Και έπαιρναν λάδι απ΄ το καντήλι για να σταυρώσουν τις γονυκλισίες μου. Μεμιάς που λέ...

  Για την ποιήτρια Κ.Κ. της πόλης Κ. ( και για όλες τις ποιήτριες) βλέπει τον άγγελο να περνάει σιμά της αγρυπνώντας πάνω απ΄ την κοιμισμένη πόλη εγκαταλείπει τότε αθόρυβα το κάθισμά της σχεδόν γυμνή βγαίνει από το δωμάτιο καθώς η καρδιά την σπρώχνει έξω ρίχνοντας μόνο ένα ελαφρό μάλλινο σάλι στους ώμους και με ένα σκίρτημα γλιστράει πάνω από τους δρόμους ,τους κήπους ,τις γειτονιές σα να κολυμπάει στον αέρα με διάφανες μεταξωτές κλωστές χαμογελάει στο μικρό φεγγάρι που κοιτά απορημένο μελετάει τους χαραγμένους στ΄ άστρα χάρτες σιωπηλή μια γάτα που ξαπλώνει εκεί κοντά κάνει τη νύχτα ατάραχη μια μουσική ξεχύνεται με νότες που σκαλώνουν στα συρμάτινα πεντάγραμμα ανάμεσα στις κολόνες στις πλατείες φυσάει ένα αεράκι που καθαρίζει τον τόπο για την αυριανή χαιρετάει τις κορφές των δέντρων που υποκλίνονται ακολουθεί τις τρίλιες ενός πουλιού χαϊδεύει με το βλέμμα της τα άνθη που ευγενικά σαλεύουν τα πέταλά τους λιγνοί θάμνοι ανοίγουν απαλά στο πέρασμά της στις στέγες των σπιτιών ρίχνει βότ...