Προοίμιον

  Παιδί, η μάνα μου μου φόραγε κατάσαρκα το πατερημών και γαλάζια φυλαχτά της Τήνου. Έπαιρνε ένα μεγάλο κλειδί και διπλοκλείδωνε τον ύπνο μου. Το πρωί μέτραγε τα όνειρα και τα κατάγραφε σ' ένα τετράδιο. Τώρα μου ξορκίζει το τραγούδι απ' τα χείλια όταν κοιμάμαι και κάθε βράδυ το κρεβάτι μου γίνεται ένα κεντημένο κάντρο που γράφει "Ελευθερία ή Θάνατος".      Από τη συλλογή Το σόι (1978) photo: Erina Espiritu

   Έκτη Ακτίνα   Όμορφα που είναι όταν τα θαύματα είναι κλειστά. Χαζεύω τους αγγέλους στον ήλιο, καθώς με τα νοερά παιχνίδια τους, τ' ασώματα, ξεπλένουν τα φτερά τους στα παρτέρια μου. Ποτίζουν τις γλάστρες με τα κόκκινα γεράνια και τα δικά μου Χερουβείμ ανθούν.           Βότσαλο   Η αγάπη είναι ένα βότσαλο, σαν ενθύμιο καλοκαιριού ανεκτίμητο. Ψηλάφηση στης μνήμης το ξέφωτο. Ένα σεργιάνι πλάι στο κύμα. Πολυκύμαντη αφήγηση που σπαρταρά στον αφρό. Η αγάπη είναι ένα βότσαλο, το πιο ακριβό μονόπετρο του ήλιου.           Ασκαρδαμυκτί     Δωροδοκώ της πανίδας σου τον λύκο για μια βόλτα μελίρρυτη στην απέραντη χλωρίδα των ματιών σου. Ασκαρδαμυκτί.           Καδμεία Νίκη  Μη σταθείς να την αγναντέψεις. Θα σου γυρίσει οράματα δικές της πεθυμιές, ουτοπίες γιομάτες χρώμα ανέμου στροβιλίζονται γυρεύοντας αναπαμό, γλυκά της μαργαρίτας πέταλα ολόασπρα μαδώντας τα, πνίγηκαν στη λήθη. ...