Τα κενά ~ Κατερίνα Ατσόγλου

Από καιρό ήθελα να σκοτώσω την καρδιά μου
όλο με έμπλεκε σε καταστάσεις
μέχρι που άρχισε και εκείνη να πονά.
Στο τέλος κατάλαβα πως τη χρειάζομαι
για να λέω πως ζω
μπάλωσα τα κενά της
διόρθωσα τα στραβά της...
Τώρα κάθομαι μαζί της τα βράδια
και προσπαθώ να την αφουγκραστώ
όλο κάτι μου λέει και όλο κάτι ζητά.
 
 
 
Ατσόγλου Κατερίνα, Συμβολισμοί, εκδόσεις Βακχικόν, Αθήνα 2020

 
 

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

δωμάτιο δίπλα ~ Ελένη Νανοπούλου [3 ποιήματα] εκδόσεις Μετρονόμος

  Το ρόδο είπε και έγραφε λέξεις που κάποτε ήταν οιμωγές μα είχαν μια υπόσχεση άνθους και ένα μικρό κομματάκι φύκι ένα πένθος τυλιγμένο στην...

Αγαπημένες Αναρτήσεις