Προοίμιον

  Η πλάνη ομορφαίνει τη ζωή, όσο διαρκεί  ή  όσο τρέφουμε εμείς οι ίδιοι τις αυταπάτες. Eίναι η ανάγκη, ο "λόγος" να λέμε πως υπάρχουμε. Έπειτα ήσυχοι πεθαίνουμε ένα δειλινό ή μιαν όμορφη αυγή. Κατερίνα Ατσόγλου [26/02/2026]

 

Οι όμορφοι θνήσκουν νωρίς σε ηλεκτροφόρα σύρματα Κάποιοι αφού απότομα υψωθούν τσακίζονται σε ίλιγγο παραδομένοι κι άλλοι αγκιστρώνονται στης μυγδαλιάς τη μυρωδιά να περιμένουν τη ροζ ανθοφορία Που πάνε όμως οι χαρταετοί όταν γεράσουν; Όταν παλιώσουν πια τα νέα στα αποκόμματα που έχουν για ουρά; Σε υγρά υπόγεια σταυρώνονται από το ζύγι κρεμασμένοι Την Καθαρά Δευτέρα καρτερούν που ο γιος πατέρας θα γενεί και τον καλαμωτό τους σκελετό θα ξαναντύσει με χαρτί * Ρετάλια, Γράφημα, 2020. Σπύρος Βασιλείου

 

Βλέφαρα του Φλεβάρη κινούνται κι ανασαλεύουν βάρη τεράστια βάρη που την ματιά φορτώνουν και την καρδιά τρυπούν Χάνονται μέσα σ’ άγριες εικόνες τα όνειρά μας τα χείλια μας ενώνονταν κάποτε φανερά Τώρα έμεινε για μας μονάχα η σκιά μας κι ένα ασημένιο μενταγιόν να το φοράς κρυφά Αν όμορφες στα μάτια σου φάνταζαν οι κραυγές μου και αν μες στο κόκκινο του αίματος βούλιαζαν τα αυτιά την μπόχα αν χέρια αγγίζανε από καμένη σάρκα το μοβ άρωμα αν γεύτηκες στον ήχο του φωτός αν μπέρδεψες την γεύση και την όραση με την αφή και με το άρωμά σου έφτιαξες πολύχρωμη φωνή τώρα μυρίζεις γεύεσαι κοιτάς μα δεν αγγίζεις τα χρώματα που βγήκανε από ζεστό λαρύγγι αφήνοντας στο στόμα σου να καίει μια μυρωδιά που άλλοτε ποτέ δεν είχες ξαναγγίξει Και κάθε που μεσάνυχτα είναι ακούγεται η φωνή σου «Δεν έχω χέρια να μου χαϊδέψουν το πρόσωπο»

Η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του Διονυσίου Σολωμού, έχει προταθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας. Αντί για αναφορά στον Εθνικό μας ποιητή παραθέτω 16 κείμενα με χρονολογική σειρά (σε διάρκεια 3000 ετών): 1. Ομήρου Οδύσσεια (λ’ 478-491 Νέκυια) 8ος αιώνας π.Χ «ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μ᾿ αὐτίκ᾿ ἀμειβόμενος προσέειπε: ‘μὴ δή μοι θάνατόν γε παραύδα, φαίδιμ᾿ Ὀδυσσεῦ. βουλοίμην κ᾿ ἐπάρουρος ἐὼν θητευέμεν ἄλλῳ, ἀνδρὶ παρ᾿ ἀκλήρῳ, ᾧ μὴ βίοτος πολὺς εἴη, ἢ πᾶσιν νεκύεσσι καταφθιμένοισιν ἀνάσσειν. _*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_ 2 Σόλων ο Αθηναίος 594/3 π.Χ Πολλούς δ’ Αθήνας πατρίδ’ ες θεόκτιτον ανήγαγον πραθέντας, άλλον εκδίκως, άλλον δικαίως, τους δ΄αναγκαίης υπό χρειούς φυγόνταας, γλώσσαν ουκέτ Αττικήν ιέντας, ως δη πολλαχήι πλανωμένους˙ (σελ.223) _*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_ 3. Ηράκλειτος 5ος Αιώνας π.Χ - Θάλαττα ύδωρ καθαρώτατον και μιαρώτατον, ιχθύσι μεν πότιμον και σωτήριον, ανθρώποις δε άποτον και ολέθριον. - Ποταμώ ουκ έστιν εμβήναι δις τω αυτώ. _*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_ 4. Τιμητικό ψήφισμα των Αθηναίων για ...

Θα 'ρθει μια μέρα που τα δέντρα θα μισήσουν την αχαριστία των ανθρώπων και θα σταματήσουν να παράγουν ίσκιο, θροΐσματα κι οξυγόνο. Θα πάρουνε τις ρίζες τους και θα φύγουν. Μεγάλες τρύπες θα μείνουνε στη γη εκεί που ήταν πριν τα δέντρα. Όταν οι άνθρωποι καταλάβουνε τι έχασαν, θα πάνε και θα κλάψουνε πικρά πάνω απ’ αυτές τις τρύπες. Πολλοί θα πέσουν μέσα. Τα χώματα θα τους σκεπάσουν. Κανείς δεν θα φυτρώσει. Jan Mankes (Dutch,1889-1920) View from the Studio in Eerbeek 1917

Ο Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος γεννήθηκε στην Ελευσίνα το 1965. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και Ιστορία & Φιλοσοφία της Επιστήμης στο ΕΚΠΑ. Ποιήματά του, αναγνωστικά σχόλια και πεζά δημοσιεύονται -κατά καιρούς- σε εφημερίδες, σε έντυπα καθώς και σε διαδικτυακά περιοδικά, σε συλλογικούς τόμους και ανθολογίες. Κείμενά του στοιχειοθέτησαν την παράσταση των Αισχυλείων 2017, Επιτάφιος εν Ελευσίνι, σε σκηνοθεσία Χρήστου Δήμα με τη συμμετοχή της Λαϊκής Ορχήστρας Μίκης Θεοδωράκης. Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές και δυο βιβλία με πεζά, ενώ στο τρίτο τεύχος του περιοδικού Σταφυλή (Δεκέμβριος 2022) επιχειρείται, με αφορμή την συλλογή Γενόσημα, ΑΩ, 2021, μια διεισδυτική αποτίμηση του συνόλου των ποιητικών του βιβλίων, από την κριτικό Διώνη Δημητριάδου, με τίτλο: Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος, ''Η ιαματική αιχμηρότητα των λέξεων''. Υπήρξε -για μεγάλο χρονικό διάστημα- συγγραφέας βιβλίων Φυσικής στις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα και Έναστρον και εργάζεται ως καθηγητ...