Σιωπηλά αλλά λαλίστατα ~ Ειρήνη Βεργοπούλου


Οι άρτοι μετά τη λειτουργία στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, το πρωί της 27ης Ιουλίου, στη Σαλαμίνα όπου ήμουν φιλοξενούμενη.

Σπασμένα κομμάτια, μαλακά θραύσματα από διαφορετικής υφής και ύφους καρβέλια, απιθωμένα έτσι ώστε να παρθούν, δοκιμαστούν, και επίσης μεταφερθούν ως δώρο και χειρονομία συμπάθειας σε αγαπητά και οικεία σπίτια.

Ας είναι μαλακός και απαλός ο υπόλοιπος Αύγουστος, ας μοιραστούν με φιλότητα οι ημέρες του ωσάν φέτες ευλογημένου από την καρδιά ψωμιού: αρκετή σκληρότητα έχει η πετρωμένη ψίχα του κόσμου μας, ας έχουμε τρυφεράδα όπου και όπως μπορούμε.



φωτ. Ειρήνη Βεργοπούλου 


Εις μνήμην 1940-1944

  Μάνα και γιος ~ Νικηφόρος Βρεττάκος  Στης ιστορίας το διάσελο όρθιος ο γιος πολέμαγε κι η μάνα κράταε τα βουνά, όρθιος να στέκει ο γιος τη...

Αγαπημένες Αναρτήσεις