Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου ~ Της μιας ανάσας ποιήματα

Ι.

Βεντάλια θέρους 

(και μια πλαγιά σκιερή

να σ΄ αγναντεύω) 


~~~


ΑΧΘΟΣ ΑΙΘΕΡΑ

Γαλάζιους σάκους

κουβαλά, μ΄ αρώματα.

Τον λεν Μαΐστρο. 


~~~


ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ

Ψέματα σου ΄πα

ότι δεν θα σ΄ άλλαζα

με τη θάλασσα.


~~~


ΥΠΟΜΟΝΗ

Καύσων, ας είναι, 

σαν ανεπιθύμητος

έρως θα διαβεί.


~~~


ΙΙ.

Φθινοπωρινό

αναλόγιο (πάνω

σε ίχνη βροχής)


~~~


ΠΕΡΑΣΜΑ

Ήρθες Σεπτέμβρη,

βροχούλα του Οκτώβρη,

λήθη του Μάρτη.


~~~


ΧΑΪΚΟΥ ΤΟΥ ΛΕΥΚΟΥ ΓΕΡΑΝΟΥ

Οι φτερούγες μου:

τα δεδομένα χέρια

των ερώτων μου.


~~~


ΑΠΟΒΡΟΧΟ

Μετά τη βροχή

παντού μικρές λιμνούλες,

λιωμένα άστρα.


~~~


ΑΠΟΡΡΙΨΗ

Κλειστά παντζούρια

και μέσα φέγγει γυμνός

έρωτας ψεύτης.


~~~


KINTSUGI

Το θέμα είναι

να κρατηθείς στη ζωή

μέχρι θανάτου.


~~~


ΠΑΡΑΝΑΛΩΜΑ

Μες στη φωτιά σου 

η πνοή τού έρωτα 

με λιγοστεύει. 


~~~


ΑΠΟΚΟΜΙΔΗ

Έξω θόρυβος:

Τ΄ απορριμματοφόρο

του έρωτά μου. 


~~~


ΒΕΣΤΙΑΡΙΟ

Μια πεταλούδα

στο μανίκι του θεού

ειν΄ η ψυχή μας.


~~~


ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΚΑΚΟ

Για να ανθίσουν 

όμορφα οι κερασιές,

πίνουν θάνατο.



Εκδόσεις ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2021











Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Charles Baudelaire, Τα άνθη του κακού, μτφ. Μαριάννα Γ. Παπουτσοπούλου, Κουκούτσι 2019

  Κάρολος Μπωντλαίρ Τα άνθη του κακού LXXVI. SPLEEN (1857) Πιότερες έχω αναμνήσεις απ’ όσες μια χιλιόχρονη ζωή. Ένας μεγάλος φωριαμός, που ...

Αγαπημένες Αναρτήσεις