Σαν ευχή για μια γυναίκα [04/02] ~ Κατερίνα Ατσόγλου





Όσο κι αν μας τρομάζει τούτο το ταξίδι
πίσω από τον τοίχο έχει μια θάλασσα
ένα λιβάδι και παγωτά
έχει ένα ροζ ποδήλατο, ένα για την καθεμιά μας
έχει όνειρα «ξανά» από την αρχή
ένα πικάπ να παίζει τα τραγούδια που αγαπήσαμε
και λαστιχάκια, για να ξαναφορέσω στα μαλλιά σου.


Όσο κι αν μας τρομάζει τούτο το ταξίδι, είμαστε μαζί.


Το βάρος της μοναξιάς, εκδόσεις Βακχικόν, Αθήνα 2024






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η λεμονιά ~ Τάσος Μάντζιος

  Η ΛΕΜΟΝΙΑ Λυσσομανάνε έκτακτα και πάγια. Ρευστή πραγματικότητα. Μέσα, αθέμιτα και πλάγια. Παρόν, νύσσον και τέμνον. Πότε, Ιφιγένεια και...

Αγαπημένες Αναρτήσεις