ΜΙΚΡΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ Γεννήθηκα κοντά στο ποτάμι. Κάτω απ' τον ίσκιο του πλάτανου, της μουριάς και της κερασιάς. Τα πρώτα βήματα πάνω στο χώμα είχαν για στήριγμα το χέρι της μάνας και το πόδι του πατέρα. Οι πρώτες εικόνες τα παραμύθια της γιαγιάς δίπλα στο τζάκι κάτω από το αμυδρό φως της λάμπας. Τα πρώτα γράμματα στο χαρτί απ' το χέρι του παππού. Τα πρώτα τραγούδια απ' το γραμμόφωνο. Τα πρώτα παιχνίδια με μπάλα από κουρέλια. Οι πρώτες μου ιστορίες είχαν ακροατές τα στάχυα του σιταριού και του καλαμποκιού. Και μεγαλώναμε. Και μεγαλώσαμε. Και κατάλαβα πως το σύμπαν χωράει στην γλώσσα, στην αγάπη και στον έρωτα. "Οκρίβας", 2020, εκδόσεις "εντύπωσις" ΟΙ ΑΝΕΜΟΙ ΤΟΥ ΕΓΩΙΣΜΟΥ Φυσάει ένα ζεστό αεράκι από τα βάθη του παρελθόντος. Οι αμαρτίες του καλπάζουν πάνω στον αφρό του κύματος. Φτάνουν στον διαβρωμένο βράχο και κρύβονται στη σκιά του. Πόσες καλημέρες προσποιηθήκαμε; Όσες ...
σκόρπιες σκέψεις, αναγνώσεις, ιδέες, αφορισμοί, ανησυχίες... Ποίηση