Αναρτήσεις

Όταν τα δέντρα μισήσουν την αχαριστία των ανθρώπων ~ Αργύρης Χιόνης

Θα 'ρθει μια μέρα που τα δέντρα θα μισήσουν την αχαριστία των ανθρώπων και θα σταματήσουν να παράγουν ίσκιο, θροΐσματα κι οξυγόνο. Θα πάρουνε τις ρίζες τους και θα φύγουν. Μεγάλες τρύπες θα μείνουνε στη γη εκεί που ήταν πριν τα δέντρα. Όταν οι άνθρωποι καταλάβουνε τι έχασαν, θα πάνε και θα κλάψουνε πικρά πάνω απ’ αυτές τις τρύπες. Πολλοί θα πέσουν μέσα. Τα χώματα θα τους σκεπάσουν. Κανείς δεν θα φυτρώσει. Jan Mankes (Dutch,1889-1920) View from the Studio in Eerbeek 1917

Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος ~ Κάτω Χώρες

Ανδρέας Δαβουρλής ~ Τέσσερα Ποιήματα

Ανωνύμου αναλογιζομένου... ~ Ιωάννης Παπαπανάγου [Περιήγηση]

Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά ~ Γιάννης Καρκανέβατος

Γιώργος Μουφτόγλου ~ Πέντε Ποιήματα

Να ‘Μουν Του Σταύλου Έν’ Άχυρο ~ Κωστής Παλαμάς

Ιωάννης Παπαπανάγου ~ Περιήγηση

Χειμώνας - Μίλτος Σαχτούρης

Ν.Γ. Λυκομήτρος ~ 3 Ποιήματα

Λιγες Και Μια Νυχτες - Ισίδωρος Ζουργός (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Σιωπηλά αλλά λαλίστατα ~ Ειρήνη Βεργοπούλου

Ένας τόπος για να επιστρέφεις ~ Robert Penn Warren [Η Ποίηση των Άλλων ~ προτείνει η Ελένη Νανοπούλου]