Σ’ ένα δωματιάκι μ’ έναν φεγγίτη διάγω τον βίο μου. Ιδέες μεγάλες οράματα ζωντανά σχεδόν πραγματικά δεν περιορίζεται η ψυχή ούτε φυλακίζεται ολετήρας ο χρόνος ψυχών και σωμάτων με καταπίνει και μένα στα βάραθρα της ανυπαρξίας μα πρώτα έχω κάποιες εκκρεμότητες να κλείσω να γράψω ν’ αγαπήσω να ζήσω. φωτ. @Erina Espiritu
σκόρπιες σκέψεις, αναγνώσεις, ιδέες, αφορισμοί, ανησυχίες... Ποίηση