Οι όμορφοι θνήσκουν νωρίς σε ηλεκτροφόρα σύρματα Κάποιοι αφού απότομα υψωθούν τσακίζονται σε ίλιγγο παραδομένοι κι άλλοι αγκιστρώνονται στης μυγδαλιάς τη μυρωδιά να περιμένουν τη ροζ ανθοφορία Που πάνε όμως οι χαρταετοί όταν γεράσουν; Όταν παλιώσουν πια τα νέα στα αποκόμματα που έχουν για ουρά; Σε υγρά υπόγεια σταυρώνονται από το ζύγι κρεμασμένοι Την Καθαρά Δευτέρα καρτερούν που ο γιος πατέρας θα γενεί και τον καλαμωτό τους σκελετό θα ξαναντύσει με χαρτί * Ρετάλια, Γράφημα, 2020. Σπύρος Βασιλείου
σκόρπιες σκέψεις, αναγνώσεις, ιδέες, αφορισμοί, ανησυχίες... Ποίηση