Τη Σαρακοστή ~ Πασχάλης Π. Κατσίκας



Οι όμορφοι θνήσκουν νωρίς
σε ηλεκτροφόρα σύρματα
Κάποιοι αφού απότομα υψωθούν
τσακίζονται σε ίλιγγο παραδομένοι
κι άλλοι αγκιστρώνονται στης μυγδαλιάς τη μυρωδιά
να περιμένουν τη ροζ ανθοφορία

Που πάνε όμως οι χαρταετοί όταν γεράσουν;
Όταν παλιώσουν πια
τα νέα στα αποκόμματα που έχουν για ουρά;

Σε υγρά υπόγεια σταυρώνονται
από το ζύγι κρεμασμένοι
Την Καθαρά Δευτέρα καρτερούν
που ο γιος πατέρας θα γενεί
και τον καλαμωτό τους σκελετό
θα ξαναντύσει με χαρτί


* Ρετάλια, Γράφημα, 2020.


Σπύρος Βασιλείου






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Διαυγές άχρωμο υγρό ~ Αθανασία Δρακοπούλου

Λέμε σ' αγαπώ και το στόμα μας  γεμίζει αγκάθια, γιατί στο ίδιο δωμάτιο  μα σε ξεχωριστά σώματα  δυο ιστορίες, μάταια προσπαθούν να ενωθ...

Αγαπημένες Αναρτήσεις