Λέμε σ' αγαπώ και το στόμα μας
γεμίζει αγκάθια,
γιατί στο ίδιο δωμάτιο
μα σε ξεχωριστά σώματα
δυο ιστορίες, μάταια προσπαθούν να ενωθούν.
Είναι σαν την τυπική συνομιλία
ανάμεσα σε δύο εγκάρδιους ξένους
στις αποβάθρες του τρένου.
Που μόλις καταφτάσει
τους καταπίνει το ίδιο δρομολόγιο.
Λέμε σ' αγαπώ και ταξιδεύουμε
με την ιδία αμαξοστοιχία, σ' άλλο βαγόνι
σ' άλλη θέση, μεταξύ αγνώστων
με τον ίδιο προορισμό.
Ένας απ' τους δυο θα κατέβει πρώτος
και ο άλλος δεν πρόκειται να το αντιληφθεί.
Λέμε σ' αγαπώ και το στόμα μας
γεμίζει σάπιο αίμα
γιατί στο ίδιο σημείο
μεσολαβούν δυο και δυο μάτια
που ρεμβάζουν το κενό.
 |
| η φωτογραφία είναι από το διαδίκτυο |
