Εμείς δεν κάνουμε θόρυβο όταν σπάζουν οι αγκαλιές μας Εμείς σηκώνουμε σημαίες τα θρύψαλα του νυν και του αεί ~~~ Αν δεν κολυμπήσεις στο στήθος του άλλου πώς θα ακούσεις βαθιά του βυθού τη βοή; ~~~ Έτσι, μάλιστα Να σε κατοικούν όσοι δεν θέλουν να σου αλλάξουν πόρτες και παράθυρα. ~~~ Και εκεί που λες καλά είμαι εδώ όλα εν τάξει σου κόβεται η γλώσσα και πρέπει να δανειστείς άλλη. ~~~ Και ποιος τώρα θα περιθάλψει την αγιότητα των μικρών πραγμάτων; Ένας ίλιγγος ανεμοστρόβιλος τα πήρε και τα σήκωσε Έσβησε κι η φωτιά κι ας καυχιέται για το αίμα που την κατοικεί Και πάνω που μιλούσαμε για κάτι οικουμενικές πατρίδες που υφαίνουν θαύματα Αβάσταχτες λέξεις ~~~ Έλα να τα πούμε από κοντά να σε βλέπω να με βλέπεις όταν θα λογαριάζουμε μαζί πόσο το σώμα πόσο το πνεύμα πόσο η ψυχή Μήπως χρειαστεί να κάνουμε και σπονδές με το ένα χέρι στο χώμα και τ’ άλλο στον ουρανό Να βρούμε τέλος πάντων έναν τρόπο βρε αδελφέ να μην στοιχειώσει το "σ’ αγαπώ" να μη λιποτακτήσει κανένα χάδι από τις φο...
σκόρπιες σκέψεις, αναγνώσεις, ιδέες, αφορισμοί, ανησυχίες... Ποίηση