ως κώδικας ζωής και ως μορφή μνήμης της καθημερινότητας. Στην Ελλάδα, όμως, δεν περιορίζεται στην ιδιωτική σφαίρα. Αποτελεί και στοιχείο του δημόσιου βίου: εμφανίζεται στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι θεσμοί, οργανώνονται οι σχέσεις και διαμορφώνονται οι συλλογικές πρακτικές.
Το ά-λογον,
επομένως, δεν είναι απλώς παρέκκλιση από τον λόγο και την ορθολογική τάξη, είναι ένας τρόπος με τον οποίο η κοινωνική πραγματικότητα παράγεται, αναπαράγεται και νομιμοποιείται.
Αντώνης Δ. Σκιαθάς
Ημερολογιακές Σημειώσεις
 |
| “Capriole” by Patricia Powers, 1983 |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου