Καλοκαιρινή σκέψη
ένα όνειρο μόνο έχω, να μπορούσαμε να πλημμυρίσουμε τα χέρια των νέων και των παιδιών με βιβλία, τα μάτια τους με ζωγραφική, το μυαλό τους με σκέψη, την καρδιά με συμπόνοια και αλληλεγγύη
κι όλα τούτα να τα πλούτιζαν, αντί για καινούρια ρούχα και αντηλιακά και μηχανήματα και γκάτζετ χωρίς αξία
και να ήταν η ψυχή τους ελεύθερη χωρίς να την κανοναρχούν οι ηθικολόγοι και οι κορέκτ, και το σώμα τους ελεύθερο χωρίς να το κακοποιεί ο κάθε παλιάνθρωπος...
και οι θάλασσες και τα νησιά του τόπου μας να ήταν λέει ξανά καθαρά και στα μέτρα του ανθρώπου και ήσυχα, και να τα διάβαιναν με ελαφρύ βήμα, και να μη βούλιαζαν από πελώρια σκάφη και χιλιάδες ταλαίπωρους περιηγητές,
και τα σχολεία τους να ήταν γεμάτα γνώση και ομορφιά και να έβρισκαν μια δουλειά και τα φτωχότερα, και να είχαν μια ασπίδα και τα πιο άτυχα, και πάνω απ' όλα να έφεγγε η ειρήνη και η φιλία και η δικαιοσύνη
και να τρώνε αμέριμνα το καρπούζι τους και να τρέχουν τα ζουμιά χωρίς να τα νοιάζει -
και τότε θα μπορούσαν να ζήσουν.
 |
φωτογραφία: Κατερίνα Ατσόγλου [Αρχαίο Λιμάνι Κεγχρεών] |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου