με τρώει και με πίνει
με ταΐζει και με ξεδιψά.
Φέρνει στις ακτές μου όλες τις μνήμες
κι ύστερα τις τραβά ξανά μακριά
σε βαθιά νερά
άγρια.
Κάρολος Μπωντλαίρ Τα άνθη του κακού LXXVI. SPLEEN (1857) Πιότερες έχω αναμνήσεις απ’ όσες μια χιλιόχρονη ζωή. Ένας μεγάλος φωριαμός, που ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου