Αγκαλιά ~ Κατερίνα Ατσόγλου

 

Alfred William Rich (British, 1856-1921)


Όταν με κρατάς

αγκαλιά

όλα τα κομμάτια μου

μπαίνουν στη θέση τους

όλα τα κομμάτια μου

βρίσκουν το ταίρι τους

και γίνομαι ολόκληρη

ένας δρόμος για να περπατήσεις

όταν όλοι και όλα θα σε προδώσουν.


Ένα παράθυρο να δεις την ανατολή

όταν όλα τα φώτα θα σβήσουν.


Ένα νησί στον παράδεισο

όταν όλοι θα σ’ έχουν εγκαταλείψει στην άβυσσο.



Κατερίνα Ατσόγλου, Το βάρος της μοναξιάς, εκδόσεις Βακχικόν, Αθήνα 2024

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Charles Baudelaire, Τα άνθη του κακού, μτφ. Μαριάννα Γ. Παπουτσοπούλου, Κουκούτσι 2019

  Κάρολος Μπωντλαίρ Τα άνθη του κακού LXXVI. SPLEEN (1857) Πιότερες έχω αναμνήσεις απ’ όσες μια χιλιόχρονη ζωή. Ένας μεγάλος φωριαμός, που ...

Αγαπημένες Αναρτήσεις