Αγκαλιά ~ Κατερίνα Ατσόγλου

 

Alfred William Rich (British, 1856-1921)


Όταν με κρατάς

αγκαλιά

όλα τα κομμάτια μου

μπαίνουν στη θέση τους

όλα τα κομμάτια μου

βρίσκουν το ταίρι τους

και γίνομαι ολόκληρη

ένας δρόμος για να περπατήσεις

όταν όλοι και όλα θα σε προδώσουν.


Ένα παράθυρο να δεις την ανατολή

όταν όλα τα φώτα θα σβήσουν.


Ένα νησί στον παράδεισο

όταν όλοι θα σ’ έχουν εγκαταλείψει στην άβυσσο.



Κατερίνα Ατσόγλου, Το βάρος της μοναξιάς, εκδόσεις Βακχικόν, Αθήνα 2024

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

δωμάτιο δίπλα ~ Ελένη Νανοπούλου [3 ποιήματα] εκδόσεις Μετρονόμος

  Το ρόδο είπε και έγραφε λέξεις που κάποτε ήταν οιμωγές μα είχαν μια υπόσχεση άνθους και ένα μικρό κομματάκι φύκι ένα πένθος τυλιγμένο στην...

Αγαπημένες Αναρτήσεις