Κάποτε
ήταν αιχμηρές
έκοβαν κομματάκια την καρδιά
Τώρα πια
ακουμπούν
χωρίς να διχάζουν
Σαν αθέατα χάδια
Όπως και να έχει
μνήμες ήταν
και μνήμες παραμένουν
Θρυαλλίδες
ενός απολιόρκητου βίου
που επιμένει
να παραδίδεται μόνο στη μνήμη τους
Λέμε σ' αγαπώ και το στόμα μας γεμίζει αγκάθια, γιατί στο ίδιο δωμάτιο μα σε ξεχωριστά σώματα δυο ιστορίες, μάταια προσπαθούν να ενωθ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου