Ντίνα Γεωργαντοπούλου - Απροσποίητα

 

ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ

Σε αγαπώ
θέλω να ξέρεις πως ο χειμώνας
κατεβαίνει στα δυτικά μονοπάτια
κρατώντας ένα λουλούδι που ευωδιάζει
ικανό να κάψει τον οισοφάγο.
Σε αγαπώ
τις νύχτες που ρουφάς τα όνειρά μου
κι ιδρώνω χωρίς φωνή και χέρια 
μόνο με τη γλώσσα χαϊδεύω τον αυχένα
που γίνεται κρυστάλλινος και λιώνει
στο χρόνο που με το κοπίδι σκαλίζεις τις τελείες.
Σε αγαπώ
θέλω να ξέρεις πως αποκοιμήθηκα αγκαλιά
με τα θηλαστικά που πέφτουν σε χειμερία νάρκη
μέχρι να φανεί το φεγγάρι του Γενάρη
για να απλώσω λευκές δαντέλες στο κρεβάτι.
Σε αγαπώ 
στα ρινίσματα των γραμμάτων που επιζητούν
θέση στο σώμα, στο μυαλό και στις αισθήσεις
στο πάτωμα σήμερα και ταυτόχρονα στο ταβάνι
της ηθικής που τρέχει σε μαραθώνιο 
και πρέπει να έχει αντοχές.
Σε αγαπώ ήθελα να ξέρεις. 

~~~

ΦΟΒΟΙ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ

Με απλά υλικά έπλαθε
ό,τι απαιτεί η κατασκευή
χειμερινών ηλιαχτίδων
που θα μπορούσε να αποθηκεύσει
όπως και άλλες φυσικές προθέσεις.
Το σώμα ήταν δοχείο για μεταγενέστερη
χρήση οικιακών και λοιπών υλικών.
Η κανάτα ανάμειξης
και η δοσολογία εκ δεξιών του χεριού
τα πάντα να γέρνουν προς
την πρέπουσα θέση.
Το πρωί έριξε ρύζι στα βιβλία των ποιητών
έτσι, τιμής ένεκεν, σκέφτηκε
μια κίνηση όχι καλά μελετημένη
αφού της αποκάλυψαν πως η μέρα
προσφέρεται για να ζεστάνει
φόβους και δαίμονες κάτω από
το μαλακό πάπλωμα.

~~~

ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΡΟΔΟΠΕΤΑΛΑ

Κοίταζα μακριά
σκεφτόμουν τις νίκες των λεπτών
που έδενα φιόγκους στη μεσολόβια χώρα
κι εσύ ανυποψίαστα δάγκωνες ένα μήλο.
Δεν είχα ερωτήσεις και πώς μπορούσα
να μιλήσω σε μια διάθεση
που περιέφερε τη γοητεία της
νομίζοντας πως έρωτας είναι μια σκέψη
ανάμεσα σε φρούτα;
Το απόλυτο γυμνό ήταν παρόν, μα ήταν
και αόρατο.
Η διάκριση των πραγμάτων
είχε χρώμα και λέξεις και κορδέλες
οι φιόγκοι μπερδεύονταν ο ένας με τον άλλο
μια καθημερινότητα που είχε τη σειρά της.
Η καθοδική θλίψη άφησε το στίγμα της
καθώς η πτώση των αισθημάτων
δεν επέτρεπε το πλέξιμο.
Μια πινελιά χρειάστηκε να βάλω προσωρινά
και σου πέρασα στα χέρια κλωστές.
Αν μ’ αγαπάς θα γίνουν ροδοπέταλα.

~~~

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΤΣΙ ΑΓΑΠΑΕΙ

Νυχτώνει
το κόκκινο γαρύφαλλο σκεπάζει το φεγγάρι της.
Η γυναίκα μετράει πέταλα.
Μέσα της διακρίνεται ο κήπος
γλυκύς σαν μαγικό αστέρι.
Καλοφτιαγμένη παραίτηση ή αναμονή
ποιος μπορεί να ερμηνεύσει τον κήπο;
Νυχτώνει
ο έρωτας σβήνει τα φώτα επίτηδες
η γυναίκα μάλλον δακρύζει.
Το χρώμα αυτό το λουλακί
μάλλον πασχίζει να διασταυρώσει το κόκκινο γαρύφαλλο.
Μέσα της διακρίνεται το φεγγάρι
υγρό και ασημένιο
ποιος μπορεί να ενοχλήσει τη διάσωση των αισθήσεων;
Η γυναίκα μπορεί και να χαμογελάει
ποιος κρατάει τη βεβαιότητά της;
Η γυναίκα έτσι απλά αγαπάει.